Affet Çocuğum

sustum...

yüreğim hüzün dolu

göklere değdi gözüm

birkaç damla yaş

ah be çocuğum

melekler haklı sanki

insan kan dökücü bir vampir

dişlerinde saklı yüzü

hüznün yüreğimde acı dolu bir coğrafya

sessiz çığlıkların yükselir arşı alaya

masumluğumuz gözyaşlarında öldü

ağlayan sen

ama ölen insanlığımız

affet bizi çocuğum

gözlerindeki yaşa 

yükseltemediğin o çığlıklarına

engel olamadık 

affet bizi çocuğum

bir güvercin kanat çırptı

çığlıklarında adın saklı

bir damla kan

surun üfürülmesine gerek kalmadı

kıyamet senin ölümünle koptu

başını okşardık parklarda

gözlerinde oyunlar oynardık

şimdi korkar olduk

bakmaya bile sana çocuğum

Seyit Ahmet Uzun

şair/yazar