Güzün

GÜZÜN

Kapattım odalarını kalbimin

Ne zamanı, ne yerini bilirim

Buzdan elbiseler giyindim

Geçirdiğim yazlara rağmen erimedim

Farkındayken bunca şeyin

Anlayamadım nasıl bu hale geldim

Hangi yaz çok üşüdüm

Döken yapraklarımı o sonbahar kim

Yaslandığım ya da denediğim

Hangi söğütle devrildim

Farkındayken bunca şeyin

Farkında değilim, olan biten

Kimi şeylerin

Rasyonel bir zeminden yazıyorum

Yıllar yılı betonlaşan

Yaş aldıkça kabuklaşan

Kırılmaya, açılmaya muhtaç

Böyle hayal etmemiştim toy çağlarımda

Şiirlerimi tutan o eski kalem ben değildim

Belki böyle olmalıydı

Belki olmamalıydı

Bilemem

Yoksunum manalarımı yükleyen

O eski bendenizden

Sayfalardan ırak

Satırlardan bu denli, uzak

Kalacak kadar tıkandı his damarlarım

Artık hayalin dahi kurmayı arzulamıyorum

Mahur makamından çalıyor tüm ezgiler

İçime tatlı bir sıcak su akıtıveren

Sanmazdım ısınayım böylesine hüzünle

Öylesi yakışıyor çare yok güzün de

Büşra KANKURT

15.10.2023

02.56