Ben Hiç Kurumasam

Ben Hiç Kurumasam

Kalbim pır pır eden bir kuş

Ne tutabiliyorum

Ne edebiliyorum telkin

Ne varmış çarpacak böyle hızlı

Ne yokmuş

Bilmiyorum

Gökyüzüne doğru uzansam

Bulutlara açsam kollarımı

Teskin olur muyum?

Yatıştırır mı kaygılarımı

Aradığım neyse bulur muyum?

Ah düşse bir sayfa göğün ellerinden

Salına salına inse avuçlarımın içine istikbalimden

Okusam kuruyana dek dudaklarım

Acep memnun olur muyum?

Özlemini çektiğim bir ben var

Benden öte ve zamandan ırak

Doyamıyorum bu topraklarda hep kurak

Uçsam verimli bir ovaya

Sevdadan bir tohum olsam

Filiz verir süzülür müyüm?

Uzansam öyle uzansam ki semaya

Değecekmiş gibi yıldıza, güneşe, aya

Zemheriden kurtulur muyum?

Öyle salsam ki kök

Kasırgalar esse ben hiç sarsılmasam

Öyle bir toprak olsa ki benimki

Ben hiç kurumasam

Büşra KANKURT