Dengede Kalmak

Dengede Kalmak

Yalnızlık ne biliyor musun

İnsanın kalabalıklar içinde görünmez olması yalnızlık

Vazgeçmek anlatmaktan mesela

Ve sorulmaması da ahvalinin

Sanki bu vazgeçiş

Bir bekleyiş gibi

Ömrümde kaç nasılsın duydum bilmem

Herkeste zaten iyi olduğuna dair bir söylem

Ama ikna olmuyor iyi olduğuna gönüller

Pelesenk olmuş dillere kimi kelimeler

Ve yaşarken lazım yaşamak

Oysa yaşarken yaşamamak

Toprağın varken kök salamamak

Bir sobanın yanında içinde ayazı yaşamak

Kışın ortasında sıcaklamak,

Yalnızlık

Bin kahkahada bir ağlamak

Ve fark etmemesi kimselerin

Yok saymaya çalışmak

Görünmez oluyorsun belki kat kat giyinince

Aynalar karşısında apaçıksın gece inince

Yüzleşmek gerçeklerinle

İnce ince derinlerince

Ben bilinmeyeni belirsizi hiç sevmedim

Belki bu yüzdendir matematiği seçtim 

Bilinmeyeni bulmak çözmek benim marifetim

Ne kadar uğraştımsa olmadı

Net olmayanı hiç sevemedim

Bir günde olmadı bir anda hiç değil

İlmek ilmek ördüm bu yalnızlığı

Kat kat inşa ettim

Tutuldu belim, ağrıdı başım 

İşte zirvedeyim, olgun çağım

Bozuk tamir edilir de

Ölüyü diriltmek kul kudretinden aşkın

Gömdüm onarılmayan kelimeleri sadece

Yalnızlık ne biliyor musun

Bol bir muhasebe kendin ile

Havf bir omuzlarında,

Reca diğer

Dengede kalmak

Hayat denen işte şu ince ipte...

Büşra KANKURT