Bu Mevsimlere Olan Sevgimi

Bu Mevsimlere Olan Sevgimi

Bir mart sabahında açtım gözlerimi dünyaya

Düştüm varlığımla soğuğa, yağmura, kara

Sarınarak yetiştirildim evime yuvama

Bilmiyorum ondan mıdır?

Gelmesin isterim ilkbaharlar, yazlar

Sevemedim şu hapis olduğumuz koca şehirleri

Yüksek binaları, alışveriş merkezlerini

İçim yeşili ister

Ruhum dağ, bayır, ova gezer

Hapsolduğumuz bu şehirlerde,

Çekerken doğunun özlemini

Bedenim batının sancısını çeker

Şiirleri mesken edinen bir gül kadar narin sevgiler

Nezaket yüklü cümleler ararken

Şehir sitemlere bizleri gark ediyor,

Ve şehrin insanları.

Gidiyorum artık, doydum

Ya yeşile, ya suya,

Ya bir dağın ovanın karşı odasına

Bu kalabalıkları hatıra edeceğim kader sayfalarıma

Bu şehirlerde camlarda çamur var

Net değil manzaralar

Gök dar, yer yüksek

Gerek göç etmek

Ve ettim

Karın örttüğü beyazla tüm kirliliğimizi

Yağmurun yıkayarak çıkardığı tüm lekelerimizi

Ateşten ısınan kırık kalplerimizi

Şehirden uzaklara geldim işte

Karışıyor içimde gezinen yetiremediğim alfabem

 Nasıl anlatsam bilemiyorum ki

Bu mevsimlere olan sevgimi

Çok neşelisin hayırdır diyorlar

Belki de bir çocuk kadar şenim sadece

Büşra KANKURT

02.12.2023