Yoruluyorum

Yoruluyorum

Bilmezdim kimi anıların böyle gülümsetirken

Kimi anıların göğsümü ağrıtacağını

Bir resim yetiyor durmasına tüm seslerin

Bir söz kesiyor ardını bütün cümlelerin

Ve bir nefes yetmiyor

Sen de bulduklarımı anlatmaya

Dumansız bir ateş ile yanıyorum

Anlatılmazsın susuyorum

Bazen duruyor, bazen koşuyorum

Yoruluyorum, çok yoruluyorum

Seni arıyorum

Sensiz öfkem kınından çıkmaya bakıyor

En sevgili gecelerim hep öksüz kalıyor

Kalabalıklarda bilhassa,

Yalnızlık yanıma kalıyor

Bilhassa bu saatlerde düşüyorum

Düşlerden odanın en derinine

Boğuluyorum

Bir elim var ki beni kaldıracak

Gün doğunca doğruluyorum

Yemek yemek değil ki mesele

Zaten hep yalnız doyuyorum

Yaşamak nedir ki zaten

İşte yuvarlanıp gidiyorum

Meselenin aslı şu ki yıllar yılı,

O yeri dolduramıyorum.

Büşra KANKURT

04.02.2024