Kulbe İ Ahzan

Sen Adem'in döşünden itibar bihter-i ansın

Deyi hüküm sürüp Süleyman gibi aleme

Koca İbrahimî bir ateşte yanansın

Ki o mühre denirdi ism-i âzâm

Şimdi sana tâbidir bütün vücud-u azam

Sen kalbimin çölü, sen bana Kenan'sın

Yusuf gibi kuyulardan kalbimdeki saraya hüküm bulansın

Kalbimin hurileri kesti elini görünce gül cemalini

Ve sürgün eyledin kalbimi kat kat kapılar ardına

Yakup gibi tükettim gözyaşımı eteğimde

Dert anlattım kuyulara, şahit oldu elemime

Ey cuş-i kalbimin en büyük neferi

Gel artık gönlüme

Doğsun mah'ın katreleri

Gelsin şu pirin göz feri....