Ana Yüreği

ANA YÜREĞİ

Anadır yüreğini ateşlere dağlayan

"Yavrum, yavrum "diyerek gece gündüz ağlayan

Olsa idi o yürek bin yıllık ulu çınar

Her ayrı fidanına "evladım" diye yanar.

Şefkatten ulu bir derya ne sonu var ne başı

Ana gözünde çocuk sorulmaz ona yaşı

Merhamet mi, şefkat mi... bin parçaya oymuşlar

Binini de getirip o yüreğe koymuşlar

Çile dolu bir hayat, acılarla yoğrulan

Düşse, evlat uğruna gene kalkıp doğrulan...

Evladın ayrılığı, engerekden de acı

İçer de ana onu yok ki bunun ilacı.

Bir acıdır yüreğe hançer olup saplanan

Gözyaşından bir çadır ki üstüne kaplanan.

Gölge diye yüreğin evlat üstüne sermiş

Değil üç beş yılını ömrünü ona vermiş.

Geceleri uykuyu feda ederken ona

Ödenir mi hiç hakkın söylesene be ana?

NURİ BAŞ