Hangi

Küflü intiharlar, şırıngalı batık gemiler.
Sokulsunlar koynuma sokak fahişeleri,
Unutursun bu günü diyerek…
Yaşlanan bedenim her kelimede seni ansın,
Utandırsın sayfaları.
Unutulmasın kalksın isyanlar
Ve adına şahadet densin en muktedir sözlerimin.
Şimdi yalanların zamanı,
Adını sen koy, bırak süslü şarkılar isyanlarında kalsın.
Bu gün vuslat zamanı, kısır döngülerde konusun pütürlü sayfalar.
Ben desin en unutulmaz, en mahvedici sözler
Her güzel gül seninle solsun,
Bu gün bir daha güneş açmasın, yürüdüğümüz yollar gelir yoksa aklıma
Bundan sonra vuruşacağız her dem,
İntikamlar sol yanımın ukdesi.
Hangilerini alacak, hangilerini koparacak,
Hangi isyan,
Hangi güneş,
Hangi ay seni yeniden aydınlatacak?
Bırak o zaman bu günüm adına isyan diyecek en muhtelif zamanlar…
Sonra sende unutulacaksın
Senin adını da zamanlar yıkacak.
Yazdığım şiirler senin değil seni benden alanın eseri olacak
Ve dualarım elbet bir gün gerçek olacak…

Mahmut Alperen Kılınckaya