Gardenyam

Aşkın en saf halini sevdim gözlerinde.

Sevdi yüreğim en derin ve saf haliyle.

Gardenyam bir görsen halimi,

Hâlâ elim yanağımda, son veda busenin üzerinde.

Tuttum bırakamıyorum, seni bıraktığım yerde.

Gardenyam gözlerim yaşlı, halim çaresizce.

Dolaşırım sensiz kimsesizce.

Güneş soluyor sensiz yine teninde.

Ağlıyor geceler yine…

Senden geriye biricik busen ile

Yıllar geçse de…

Seni sensiz yaşamak o en temiz, saf haliyle.

Yüreğimin derinliklerinde,

Solmuş bedenini taşırken bu melun ellerimle.

Kollarımda peri tozu gibi taşıdım seni

Bekledim sonsuz kere sonsuz

Bir kere açsan gözlerini bana yine yeniden

Gülümseseydi göz bebeklerin öyle sitemsizce

Açsaydı yine güneş ışıl ışıl süt beyazı teninde

Işıldasaydı evren yağmur tanelerinde

Kurtlar sofrası kurulmuştu bir kere

Börtü, böcekler ağlaşıyordu gittiğine

Haydi aç gözlerini uyan bu gece

Gardenyam bir kez olsun aç gözlerini gülümse.