Yorgunum

Biraz yorgunum bu gece,

Kavgalarım birikiyor kendimle

Her uzvunda taşıyor ayrı ayrı hoyrat zamanlarım

Yaşımdan yorgunum, yaşımdan yaşlı ve telaşlı

Sahi kaç yıl oldu barışmayalı kendimle.

Saymadım, bilmiyorum.

Belki kırk, belki de otuz

Süründüm bu dünyanın her haliyle

Baharın rayihasında coşan çiçeklerin kokusu burnumu sızlatırken

Hayat öyle sandığın gibi taviz verip, omuz atmadı ağır yüküme

Kimine yaz, kimine bahar, kimine sonbahar değerken kış gitmedi yüreğimden

Sancılanıyordu bedenim

Bir annenin doğum sancısıyla

Çocukluğum geliyordu her vakit beni sarsarcasına

Perdeler arasında sızan masum, puslu güneş

Getiriyordu eski güzel günleri kanaatince

Onlarla kavgalı, onlarla sevdalı olduğum sabahları

Kızıyordum fikrimce

Dedim ya

Biraz yorgunum bu gece,

Kavgalarım birikiyor kendimle…