Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Kendimden Yorulduğum Günlerdeyim

Kendimden Yorulduğum Günlerdeyim
İttiba etmek mi dünyaya , haşa!
Ruhumun tınısında nice deryalara açılan bir yelkenin eşiğinde
Hüsn-ü hicaz eser ,
Bir garip senfoni , bir garip keder başlar ,
Umudumuz olsun diye hayat sahrasına ektiğimiz çiçekler ,
Kimi bir manolya gibi , kimi fidanında açmaya bekleyen bir gül gibi.

Uzanır içimdeki ulaşılmaz Mihraba ,
Sarmaşık dolu duygularımın ahengi ,
Sadasında işitmek istediğimiz , kaybolmuş sesleri ,
İşte bir mağrur yorgunluk, bir naif teselli.
Vermiyor sallantıya,  zira bu ariflerin baş kenti . 

Çığlıklar kaplıdır oysa , ruhumuzun en mukadder durağında, 
Tarifi na - mümkün , çilesi pek heyûlâ,
Zira anlatılmaz bu duygular , kimsesizlik yurdunda .

Orada eser her saat başı birer birer hazan kasırgaları, 
Kaldır başını , gördüğün nice hayatsız hayatların dümen tutmuş , yol almış kadırgaları .

Bir hizip gibi zamansız yolculuğumun en derin mektubatı, 
Şerefyâb olur , içimizdeki gülistânın hâtıratı.
Seher vakti gelir , her gün duraksar ömrüm içinde kalan sükûta mahkûm acılar ,
Bilirim , bu da geçer elbet,  öyle bir geçer ki vakt-i zamanı geldiğinde, 
Nasip olur bir gün şifa arayan ruhuma kokun , meltemlerin eşliğinde,
Dolaşırken yüreğime,  çekerken  derinden nefesimi, 
Anlatırım bir gün hazan dolu duygularımın en şiddetli mevsimini  .

Ferda ferda içimizde gam dolu anılar ,
Ne kadar abes öyle değil mi? Az önceki manidâr beyitte giz olmuş zıtlıklar?
Bilinmezlik midir? bilinen midir içimizdeki sanrılar?
Anlamıyorum,  zira anladığını sandığımız her bilineni nimetten saydılar ,
Kimilerini İNSAN sandılar..

İşte tekrar kendimden yorulduğum günlerdeyim , 
Zira bir gidiş vakti daha geldi , bir defter daha dürüldü, 
İşte,  hikâyetimden şikâyetime kadar nice emellerim öldürüldü ,
İplerle bağlamışlar ellerimi ,
Daha sonra prangaya vurmuşlar tüm iyi niyetlerimi, 
Elveda hayat , zira bir gün biter sandığımız tüm kederlerimi,
Derin ve bilinmeyen bir dipsiz kuyuya bırakıyorum. 

İçinde kuraklığın vurduğu yüreğimin hicvine sevda gemilerini balata vurup vahşice çıkartıyorum.
Limanda söz ederken duydum ,
Bana çok ağır bir damga vurmuşlar,
Hüviyeti bilinmez kudurmuşlar,
Elveda , bilinmesi artık zorlaşmış / yozlaşmış yolculuklar ..
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 2
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com
Kendimden Yorulduğum Günlerdeyim

Kendimden Yorulduğum Günlerdeyim

DervişBaba* DervişBaba*