Hal Bırak Bana

Hal Bırak Bana

Nereye gidersin gurban olduğum

Sana varacağım yol bırak bana

Şehla gözlerinde canım bulduğum

Sırma saçlarından tel bırak bana.

Ne yapsam ne desem bilmezsin derdim

Geçtiğin yollara canımı serdim

Sensiz olur sanma benim bir yurdum

Kırma tutunacak dal bırak bana.

Deli poyraz olup zamansız esme

Tutam tutam yolup ciğerim kesme

Açtığın yaraya bir de tuz basma

Derdimi demeye hal bırak bana.

Sıladan gurbete beklerken yolun

Duyduğum o sözle kırıldı kolum

Vebali büyüktür bu nasıl zulüm

Son kez sarılmaya kol bırak bana.

İster canımı al, ister yak beni

Çarmıha gerip te dara çek beni

Alnıma namluyu daya çak beni

Vuslat namesinden dil bırak bana.

Bir gün olur senden önce ölürsem

Aşk uğruna yandığımı bilirsen

Bizim ele yolun düşer gelirsen

Bir Fatiha bir de gül bırak bana.

İsmet Bozkurt (Dilsiz Kalem)