
Eskiden de vardı devrin hin’leri
Yaslara bürünen dünü bilirim
Babanın beyninde gezen cinleri
Oğluna duyduğu kini bilirim.
Korkudan taparlar yarım iblise
Bilinmez gittiği hangi yol ise
Mescidi ne cami ne de kilise
Secdeye yattığı yönü bilirim.
Özendik batıya aldık tadını
Çağdaşlık diyerek koyduk adını
Böyle miydi ulan Türk’ün budunu
Kanında dolaşan geni bilirim.
Ne örf’ümüz kaldı ne de töremiz
Kangrene dönüyor geçmez yaramız
Gelecek bekleyin sizin sıranız
Vehm-i
güman başı seni bilirim.
Türk
yurdunda Türk’e hesap sorulur
Korkusuz
yiğitler tek tek vurulur
Bir
gün gelir bu zincirler kırılır
Davaya
baş koymuş canı bilirim.
Nice
oyunlarda alınan roller
Kimi
Coni oldu kimisi Müller
Yemekle
doymuyor cüsseli filler
Asılın
yanında jön’ü bilirim.
İsmet
Bozkurt (Dilsiz Kalem)
Yazarın
Önceki Yazısı