Asr-ı Devran

Unutup gidince başka diyara

İçim köze döndü cihanı yaktı

Habersiz selamsız geçer mi yara

Dağlar düze döndü nihan’ı yaktı.

Çok umut bekledik gelen mevsimden

Şems-i kapattılar söndü hırsından

Felek virân evler döner tersinden

Baykuş tüner oldu gülhan’ı yaktı.

Gaflet neydi diye sordum hızır’a

Ocakta pişmeden doydum hazıra

Bağlayıp elimi vardım huzura

Gönül alev alev divân-ı yaktı.

Sevgi hanesinde fas’lı muhabbet

Bir sevda içinde kalır müebbet

Zulümdür bivefa eyler muhannet

Zülfüyar ucunda civanı yaktı.

En fazla sürülür bir asr-ı devran

Yarıyolda belki konacak kervan

Hesap günü gelir kesilir derman

Firdevs’in gülleri mirvan’ı yaktı.

İnanma âlemin şöhreti yalan

Gün gelir hazinen olursa talan

Çığlık çığlık çıkar dudaktan nalan

“Dilsiz” ahuzarda şivan’ı yaktı.

İsmet Bozkurt (Dilsiz Kalem)