Can Kuşu Uçup da Gider

Sormayın dostlarım, halimi bana,

Misafir oldum da, böyle bir hana,

Azrail kapıda, kasteder cana

Yakasız kefeni, biçip de gider.

Daha yaşanmadan, saçımı yolar,

Şu gönül bahçemde, güllerim solar,

Gelir de ayrılık, bir hüzün dolar,

Toprağa bir mezar, açıp da gider.

Yüreğimde yara, bir de sancı var,

Çare yok derdime, içim öyle dar,

Dünyada yaşanan, bir tek ahuzar,

Doğruyu yanlışı, seçip de gider.

Yelkenim rüzgârsız ummanda kaldı,

Kurtulmaya umut, eski bir saldı,

Can girdaba düştü, çok derin daldı,

Ecel şerbetini, içip de gider.

Özbekoğlu aklın, bunları almaz,

Azrail tutunca, kimseler salmaz,

Ellere kalmayan, sana da kalmaz,

Can kuşu kafesten, uçup da gider.

03.05.2024 Konya

Durmuş Ali ÖZBEK