Gül Yüzü

Gül Yüzü

Aşkın tek başına çıkılmaz yürünmez düzü

Hasret ilinde o yârsız geçerken her güzü

Mevla tek başına söyletmesin sözü bize

Bir gün elbet o yârin bana döner gül yüzü

Rehberimdir aşk bırak üzgün her bir sözü

Aşk narıyla hoşlukla yan söndürme közü

Kurumuş dallara aşkla Mevla verir canı

Bana yüzün dönen yârim aşklımla tanı

Bak viran kalmış gibiyim inşa eh bu hanı

Bir gün elbet o yârin bana döner gül yüzü

Rehberimdir aşk bırak üzgün her bir sözü

Aşk narıyla hoşlukla yan söndürme közü

Biter güz günlerim döner elbet bahara

Mevla var iken sırtını yaslama duvara

Açar sabır ile gönül nevruzun bu ara

Bir gün elbet o yârin bana döner gül yüzü

Rehberimdir aşk bırak üzgün her bir sözü

Aşk narıyla hoşlukla yan söndürme közü

Gez sahilleri ovayı nazlı yârin kokusun ara

Elbet Mevla izni ile iyileşir her bir yara

Hasret acısı derin olur sakın atmayasın nara

Bir gün elbet o yârin bana döner gül yüzü

Rehberimdir aşk bırak üzgün her bir sözü

Aşk narıyla hoşlukla yan söndürme közü

Deliler sınıfına soksalar da bu aşkımla beni

Emanet tende bir gün kokar o yârin teni

Mevla elbet mahzun bırakamaz böyle seveni

Bir gün elbet o yârin bana döner gül yüzü

Rehberimdir aşk bırak üzgün her bir sözü

Aşk narıyla hoşlukla yan söndürme közü

Kul Mehmet’im bak özgürsün sen aşkınla

Bak etrafına aşkla tanı dönersin bir şaşkına

Bırak üzüntüleri bir kenara dikkat et bakışına

Bir gün elbet o yârin sana döner gül yüzü

Rehberimdir aşk bırak üzgün her bir sözü

Aşk narıyla hoşlukla yan söndürme közü

Mehmet Aluç-Kul Mehmet