Yolculuk

Benim ki zor bir yolculuktu. 
Bıkmadan, usanmadan, yürüdüğüm o yolun sonuna geleceğime inanmıyordum. 
Belki...
Küçücük bir umudum vardı. Belki de varacaktım. Yolun başındayken kalabalık bir ordu gibiydik. Şimdi de o ordu tek kişiye indi. Kendim, kendimi motivasyon ediyor, kendim kendimle dertleşiyor, kendim kendimle savaşıyorum. 
Kendimle çelişiyordum. Beni zorlayan da buydu, benim savaşım kendimleydi. 
Küçücük mutluluklar için çırpınırken büyük vedaları maruz kalmıştım. En çok da bu yormuştu beni. 
İnsan ne kadar dibe batarsa o kadar çok yükseğe sıçrar derler, 
Ben yerin en dibindeyim ve en yükseğe sıçramama ramak kalmıştı...
                                             

                                              Hafız Sehle Nisa Korkmaz