.

Hayat, yordu…

Oysa ki daha küçüğüz, daha çocuğuz. Yoruldum dediğim zaman ‘daha kaç yaşındasın sen’ diyorlar. Herkes her şeyin üstesinden gelemiyor işte. Her yükü herkes taşıyamıyor. Bana da ağır geldi, çok ağır. Dışardan çok güçlü görünebilirsiniz, ama asıl savaş insanın içinde oluyor. Bazen insan en zor şeyle baş etse bile en kolayına yenilebiliyor. Eğer hayatta tek bir şey isteme şansım olsaydı, her ne olursa olsun hep güçlü olmak isterdim. Hayatımda ne olursa olsun her şeyin üstesinden gelmek isterdim, çünkü beni en çok yoran üstesinden gelemediklerim değil miydi? 

Bir yanım hep kırgın, bir yanım hep kızgın. Ama en çok kendime. Başkalarının yaptığı şeylere üzülüyorum, başkalarının söylediği şeylere darmadağın oluyorum, başkalarını hep hayatımın merkezine koyduğum için, biliyorum. Böyle olmasını o kadar istemiyorum ki, o kadar direniyorum ama insan vazgeçemediği şeylere galip gelemiyor maalesef. 

  İnsanın hayatına girenler kişisinin kendisine benzer derler hep. Böyle düşündükçe kendimi sorguluyorum hep. Ama diğer insanların hiç bir şeyi sorgulamayıp hayatı gelişine yaşadığına o kadar eminim ki… 

Yine kendime yaptığım en büyük haksızlık…


                                  Sehle Nisa Korkmaz 


      

( Bir Çocuk Kadar Yorgun başlıklı yazı sehle-nisa-korkmaz tarafından 14.12.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu