On Binlerce Yıl

Ne pişman olmana yetmişti terk edilmiş şehirlerim

Ne şu düşmanlığımıza değmişti her şeyi mahvedişim

Şimdi yâd ediyormuşsun bahçelerimi ne yazık

Oysa bakardın meyve ağaçlarıma kaşların çatık

Şimdi bulsan da beni, kazsan en derinlerimi

Tek başımayım ama yalnız değilim gel gör ki

Sadece bu kuru taş toprağa bakıp hayal etmek kalır elinde 

O yüzden dilerim ki on binlerce yıl geç kaldığında

Bulama kayıp harabelerimi

Ve çalama benim tarihimi her büyük adam gibi

Haklı ve güçlü göstererek kendini

Görmesinler istiyorum beni ne sen ne başka biri

Yazamasınlar o hâlâ güzel olan kalelerime isimlerini

Kimse daha fazla kendine addetmesin beni

Ve inanmasınlar bulunmayı beklediğime