Tanıyamadığım Fotoğraf

    Kıymet bilenlerle yaşayacaksınız.Hatrın sayanlar,hatır sorup gönüllerinizi alanlarla.Bunları bilmeyen,görmezden gelenlerle,zamanlarınızı israflar edip,ömürlerinizden yakmayacaksınız.Yeşilçam filmlerini seyrederken,dinlediğimiz şarkılar,filmin akışıyla konuyla özdeşleşip görselimize yansırken,kırlarda,tepelerde,salt sipersiz bir alanda yağmurlara yakalanışlarımızla,üzerimize vurarak çıplak tenlerimize kadar elbiselerimizden inen ıslaklıklarla ürperir,duygusallaşır,bu duygu çokluğuyla derin his dünyalarında kaybolur giderdik.Elveda demek zorunda kaldık alıştığımız sokaklara,mahallerimizde alanları bol oyun sahalarımıza,birbirlerine çatılı iki katlı evlerimize.Her taraflar koca koca devasa inşaat alanlarıyla doldurulup,caddelerimiz ise bir sürü araç istilasıyla bizlere yaşama hakkı serbestliği tanımaksızın alıştığımız o samimiyetlerden soyutlanan yokluklarla evlerimizde tv.başlarında ama siyasi ama saçma sapan dizi ve yayınları seyretmelere mecbur bırakılan robotlara döndürüldük.Küçük küçük adımlarla uzak mesafelere adımlayasım tutuyor,ufuklardaki gün batımlarını aşıp,yok olasım bazı bazı.İşte güz ineli çok oldu geçiyor ve gidiyor bitti bile.O çok sevdiğimiz karlarla yerin göğün kaplandığı kış günleri kapıda,geldi ama ne yağmurlar nede düşen bir tek kar tanesi var.Hatrım kalmadı bu günlere kıymet değer bilmiyor.Yaşadığım ekin,harman,döven,çift,çubuk zamanları ve bağ bozumları aklıma geliyor.Dedimya hatrın ve kıymetini bilmeyenlerle boş zamanlar harcamayacaksınız,israflar etmeyeceksiniz ömrünüzden.Elimde duran siyah beyaz fotoğrafı,baktım inanın tanıyamadım..17/Kasım-2023 Şerafettin Sorkun/Konya'dan