Akasyalar Açarken

Dışarıda ağaçlardaki hışırdayan yaprakların sesi, bulunduğum oda da durmamacasına esen rüzgarın varlığını hissettiriyor. Rüzgarların hışırtılı sesler çıkarak esmesi, mazinin derinliklerinde gömülü kalan çocukluğumun tüm evrelerinin kafamda canlanmasına neden.. Bir süre duvarda sabitlenen gözlerimle bir daha yaşayamayacağım geçmişin o güzel günlerine dalıp gidiyorum. İlk okula başlayıp, o yıllarda dinlediğim şarkıların etkisi galiba, çocukca hislerle karşıt cinse ilk sevdalara kadar, her bir şey, bir, bir gözümün önünde canlanıyor. Konya/Bozkır'da ilk mektebe başladığım zamanlar "Akasyalar Açarken" adlı şarkı tamamını bilmesemde ya ıslıklarla yada çalgı sesi çıkarır gibi ağzımla yaptığım tınlamalarla evde, yolda, mahallede boş bulduğumuz belli alanlarda çelik çomak, zıp zıp gibi oyunlar oynarken, tarlada çalışırken, caddelerde, sokaklarda gezerken, tozarken hep söylenir, radyoda ara, ara çıkmışsa da, şarkı bitmeden koşularak acele ve telaşla odalarda defter kalem aranır, aranırken de sanatçının söylediği ilk sözler akılda tutulmaya çalışılarak, nasıl olunduğu önemli değil, masa sandalye zaten yok, yerde uygun bir yazma yeri bulunarak, sanatçının söyledikleri yazılmaya çalışılır, şarkının tamamı öğrenilmek istenirdi. Bunu ben böyle yapardım sonradan öğrendimki şarkılara türkülere gönül vermiş eş, dost ve arkadaşlarım benim yaptığım gibi yaparak öğrenirlermiş. "Akasyalar Açarken" adlı şarkının filmi yapılmış, sanatçıları dün gibi aklımda, Göksel Arsoy, Gülistan Guzey ve Filiz Akın hanımefendinin de olduğu film, bende hiç unutulmamıştır. Sinamamız o yıllarda bol bütçeli değildi. Sinemacılar bize zengin ülkelerin para harcamaktan çekinmeden meydana getirdikleri gibi, kaliteli sinema filmleri yapamasalarda, o yıllarda bizim filmlerimiz bize etkili, anlamlı ve eğlendirici gelirdi. Yurdun bilinmeyen, bilinsede az duyulan bir köşesinde yaşayan bir vatandaş olarak, İstanbul'u filmlerde görüp, tanımakta ve bu tanımışlıkla hayranlığımız artnaktadır. İstanbul ah güzel İstanbul. Sen güzelliklerinle, Anadolu'dan koşup gelen, kıyı ve köşene zar zor, güç kanaat bir gecekondu oturtup, orada yaşamlarını sürdüren insanlarının sinemalara aktarılan hikayelerinin anlatıldığı filmlerinle hayranlıklarımızın arttığı büyüleyici şehir, devamlı hafızalarımızda işgallerdeydin. Hangimiz gençlik yıllarımızda filmlerden görüp beğendiğimiz bu rüyalar şehrine gitmek istememiştirki, hangimiz kara sevda çekenler kadar bu güzel beldeye tutkularımızı inkar edebilir?.. Bohçalarına veya tahta valizlerine iki üç parça giysi koyup, köyünden, kasabasından, şehrinden bu güzel kente kaçıp giden genç kızlardan, genç delikanlılardan tutunda, hiç bir geleceği olmayıp, sokaklarını mesken tutacak kadar, oralarda soğuklarda yatıp, mutlu yarınlar arayan her kesimden koşturan insanlarımızla rüyalar şehrimiz ve her zaman gözdemissin... Rüzgar dışarıda biraz dinginleşti. Dinginleşme: kuş seslerini harekete geçiriyor, yağmur tekrar başlayıp artınca, kuş sesleri kesiliyor. Doğa tüm hayata yön veriyor, o bizi oto kontrole alıyor. Nisan-Mayıs ayrı ve farklı güzellikleri olan aylardır. Bahar bu aylarla ılımanlıkla başlar ve artık kış bitmiştir. Önünüzde herkeslerin beklediği yaz mevsimi gelecektir. Bu evrelerde, duygularda ağacın, çimenin, topraktaki, karıncanın, börtü böceğin, otun, çalı bitkilerindeki dikenin, her nebatatın uyanışı, yeşermesi, canlanması başlar. Beklediğiniz umularla, içinizde büyüttüğünüz aşklara koşmalar doğanız gereği kaçınılmazdır. Bu mevsimde, sabahın ilklerinde, geçmişi rüzgarın vu vu sesleriyle yaşadım. İçimizden güzellikler, silinmesin, hiç eksilmesin... Şartlar ne olursa olsun, akasyaların çiçekler açışı gibi, baharla umutlarınızda eksilmeyip, devamlı yeşil ve canlı kalsın...25/Mayıs-2019 Şerafettin Sorkun Anamur'dan