Bade

Karanlıklara hapsolmuş bir ruhu duyar mı gece

Dertleri derine koyar da sorar ona bir bilmece

Gönlünü nazlı nazlı sallar durur

Birgün o ufukta güneş doğarken

O da sessizce dalgalarla vurur bu pespaye karanlık kumlara

Her aldanışında aynı cümleler

Ahh bu aşk bu serzenişe değer! 

Bense neye yükledim bunca değer

Yıllarca şu beyazdan bozma bedeni nerelere sürükledim durmadım

Birgün olsun bu kıyılara dertlerimi vurmadım

Ama şimdi bir kanun telinde alevlenir elemim

Kederim değer nazarlara

Ben ki aşkın kölesi olmuşum 

Kenan kenan dolaşıp dururum

Benki ateşlere gark olmuşum 

İbrahimi bir tevekküle hasret uyurum

Benki ölüme ramak dolaşmışım

İsa elinden bir nefes umar dururum

Şimdi aşkın en derinine düşmüşüm

Leylanın çölünde mevlayı bulmuşum

Sen bakma serzenişlerime benim

Ben aşkın elinden içmişim bu meyi ey saki

Ne kadar yorulsamda aşk bende hep baki...