Rüzgarın Peşinden

Her bırakışın sessizmi

Her adanışın öyle birdenbire oluşu gibi

Gri duvarlarında renkli resimlere yer yok 

Belli ki epey uzaksın bahara

Senin kalbin alışmış simsiyah közden bir hara

Bense pervane

Aşık olan o ışığa 

Döndükçe yanan yandıkça kül olan

Sonra anka gibi küllerinden doğan

Ne diyimki

Gökyüzümde keder var

Gözlerimden yere düşer toprağı ıslatan damlalar

Bense tınısına hapsolmuşum bu ezginin

Kaybolmuşum

Bugün, yarım yok

Yarın da yok

Bilmem

Sessizim ıssız hapsoluşlarına inat

Bilmem hissizim 

Sallamayı bırak şu dünyamı yerinden

Terk ettim şehrimi

Haber yok evimden

Bırak 

Ben, adanmış bir ruhum

Ve en güzel huyum

Suya üflemem 

Göklere ederim şikayet

Duyunca beni şayet

Verecek gönlüme 

Ben eminim, afiyet...