Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Karanlık Liman

Ruhum daralıyor betondan harabeler de.
Her gece kainat uykuya dalınca
Nefes nefese koşarak giderim
Lambaların, hayatların söndüğü limana. 

Koca sarmaşıklar vardır iskelesinde
Az ilerde hurda bir kaç gemi 
Ve onların arasında saklanmış
Bir cevher, karanlık limanın derinliklerinde.

İnsanlar bilmiyor bu çöplükte ki hazineyi
Belki de o yüzden bu denli güzel kalabildi
Yalnız geceleri gelirim bu eski limana
Ruhumun huzur bulabilmesi için 

Karanlık ve o denli ıssız liman 
Dalgaların, kayalıkların ve sarmaşıkların
Arasında kaybolan, yılanların olmadığı
Ruhumun en büyük hazinesi liman.

Gündüzün kirlenen ruhumu arıtan liman
Hırstan, kinden ve kibirden
Uzak kalmış liman.
Bir tek ben mi seninle huzur bulurum

Bazen sabaha kadar dönmem geri.
Uyurum bir ağacın dibinde eski bir gemide 
Sabaha kadar denizlerin serin meltemleriyle
gün doğana kadar en azından ben olurum

Aslında her gün korkar dururum 
Bu sırrım bilinecek sanırım 
O karanlık limandaki saf ruhum
Bir daha gelemeyecek sanırım 

Ve elbet birgün bende gideceğim
Ben ölmeden o liman aşikar olmasın
O limandaki dostlarımı ve saf ruhumu 
Her gecenin sonunda hüzünle uğurlarım

Şimdi aydınlanırsa o geceden karanlık liman
Yamyamlar üşüşür cevherin etrafına
Sinemi ve tüm gücümü koysam da ortaya
Vahşi avcılar gibi yok ederler bizi 

Ondandır bu limanı her daim saklarım
Ben Peter Pan değilim 
Çocuklara bile güvenmem
Çünkü o çocukların atiside ötekiler gibi 
Hırs çukurunda kalmış canavarlar gibi 

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 1
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Karanlık Liman

muhammet-furkan-sayan muhammet-furkan-sayan