Ölü Toplayıcıları

şiirin geçtiği delikten bir evren sığar da

sığmaz bir insan gönlünün arafına

kendinden kaytardığında bir kent

baş şehir olur evrak üstünde

lüzumlu telefonlar edinir

arzuhalcinin cebinde

cebimden düşer cennet harçlığı

havanın su kattığı aş

görgüsüz bir çiçeğin bulaştığı bela da

dağlarda savrulan arpa başaklarını çimdiren rüzgarla

taşların oyuğuna çıkınlanır değillik

ayarı oynanmış bir aklın serüvenidir

at sırtında uyumlanmak rüyalara

kayıtlardan çıkartılan bir haldir

kimsesizlik

gönül baliğ şerhlerde zıplar burç yıldızlara

çillendir mektubu apak kara yağızlık

mahpusluğun voltasını ağartır dile

ulu orta çığırılan bir görüşmedir

sessizlik

sonra

donsuz sıkıyönetim albayları geçer miting alanlarında

hüzünle kışkırtılmış kırbaç çağı

durumsuz bir cam kenarında sürgit bekleyişi

ayrılıklardan arta kalan

bir cesetle

bir ceset torbası

çağır şimdi

alo

ölü toplayıcıları…

demir-ci