Can mı Dayanır

Sabahı olmayan gecelerime

Yağdırdın ayazı can mı dayanır

Dilimden dökülen hecelerime

Zar eyledin sözü can mı dayanır.

Gülmeyi bilmezdim senden öğrendim

Gönlümle savaştım kendimi yendim

Ateşten kaçarken yandıkça yandım

Kül eyledin köz’ü can mı dayanır.

Sıcak gecelerim buz'a dönerken

Yolumda ışıklar bir bir sönerken

Göğsümdeki volkan susup donarken

Göremedim yaz’ı can mı dayanır.

Aşk’a adım atmak sırat’tı bana

Dönüp bakamadım bir an arkama

Sevda döşeğinde ölmek bir yana

Gel zalımın kızı can mı dayanır.

Ağladım gülüşün beni vurdukça

Bir ömrü zamana bedel verdikçe

Acılar ruhumu sensiz sardıkça

İçimde bir sızı can mı dayanır.

Kimi zaman gittin Leyla yurduna

Mecnun'un çölünde esti fırtına

“Dilsiz’im” dertleri sardın sırtıma

Yaktın ikimizi can mı dayanır.

İsmet Bozkurt (Dilsiz Kalem)