Adımız Çocuktu

Adımız Çocuktu

Dört mevsim çocuktuk dünyaya inat

Rengarenk yüzümüz çiçek açardık

Süzülür göklere açardık kanat

Yorulmak bilmezdik dağlar aşardık.

Anamız dikerdi kilimden heybe

Çalardık gizlice bağlardan meyve

Memiş emmi söver hayde be hayde

Korkup ardımıza bakmaz koşardık.

Bacağımız çemrer geçerdik çaydan

Çıtırgaç yakardık firik buğdaydan

Harmandan kalkardık ancak bir aydan

Oyunda kağnıya eşek koşardık.

Televizyon yoktu savaş bilmezdik

Kardeşi can bilir düşman olmazdık

Uzak yollar yürür bir an yılmazdık

Çocukça sevinir oynar coşardık.

Şimdi bilmez olduk oynamasını

Derin suya girip boylamasını

Düğünde bayramda toylamasını

Aynı yaşta kalmak için yaşardık.

İsmet Bozkurt (Dilsiz Kalem)