Aşka Veda

Ey gönül

Sen benim meyl edişime bakma bu aşka

Kaç sebepsiz fırtınadır bozdu bahçemi

Viran eyledi güllerimi

Öfkesi bülbüleydi bilirim, bilirim de yerinden edemem sebebimi

Çıkaramam hicrete elemimi

Ey saki, şimdi öyle bir boşluk ki içimde baki

Toprağa baktım demin,rengim renginden haki

Ey gönüllerin efendisi olan aşk

Meşk eyledin gönlüme, süsledim dallarımı seninle

Bir bayram telaşıdır vurdu yüzüme

Pervazlarıma güller ektim

Kırk asır oldu boynumda o aşkın yükünü çektim

Ama şimdi bomboş yüreğim

Yemin etmiş yıllara ellerim

Daha değmez bu udun tellerine

Düşmez bir daha aşkın ellerine