Bilmem Ben

Zaman demini alıp gidiyor

Menekşeler soluyor penceremde

Pervazlardan dökülüyor kuş tüğleri

Bugün yolcu eder kalanlar gidenleri

Beklemek en büyük sancıdır kalana

Yarım bırakılmış bir sofra kadar hüzünlü 

Çekip gidişin sanki dündü

Ve kalbim bu sersem serzenişle hayata geri döndü

Bilmiyorum hangi iklimin kırık soğuğundayım

Bekliyorum bilmem hangi ağacın kovuğundayım

Bugün yeniden doğmuş bir güneşin ufkundayım

Sofrandaki ekmek kadar gerçek

Yüreğindeki ateş kadar acı 

Ve içinde hiç bitmeyecek bir sancı

Bekliyor seni gözleri keskin bir avcı

Taşlaşmış kalbine olurmu merhem

Yararmı sana bugünün aydınlığı hem

Bilmem şimdi hangi günün muştuşundasın

Hangi karanlık devrin serin kuytusundasın

Bilmem ben

Adımı

Şehrimi

Nereli olduğumu bilmem

Şehrimdeki baharı bilmem

Gökyüzündeki yıldızları bilmem

Neden sızlar akşamları göğüs kafesimi bilmem

Ben sana meftunum 

Sensiz olan hiçbir şeyi bilmem

İçine sen katmadıkça 

Yüzüne sen bakmadıkça

Kalbimi sen sökmedikçe 

Ben hiçbir şeyi bilmem.....