Süreyya

Süreyya 

Saçlarını gecenin karasından almışsın

Adını göklerin yarasından almışsın

Bir yıldız kümelenmiş göklerinde

Bir ürperti alıvermiş aklını

Savurmuşsun saçlarını

Küpelerinin şıngıtıları rüzgara karışıyor

Ve sen süreyya 

Dalıp sessiz akşamın ufkuna

Tütüyorsun bir yiğidin burnunda

Süreyya bana sorma nerden gidilir hasret iklimine

Ben aklını bu bela çukurunda yakmış bir divaneyim

Söyle süreyya sana nasıl cevap vereyim? 

Sen süreyyasın

Ayın bağrına gebe bir mutluluksun

Çok uzaklardan görünen bir kuytusun sen

Serinlik bir bahar günü

Gözlere inen uykusun sen

Süreyya 

Belki hiç olmadın da 

Umut etti seni sevenler

Belki hiç sevmedin de

Ama bunu onlar bilmediler

Bir deniz kenarı matemi bugün kalbim

Köpürüp vurur dalgalarla kıyılara

Süssüz bir düğün gibi

Adsız bir gelin gibi

Ah süreyya 

Ne haber var senden

Ne de haber var sana

Sen unutma bu çöl divanesini

Süreyya 

Bunu kalbinde hep hatırla.... 

17 temmuz 2024 

(Sevenlere ithafen)