Sevdim

Sevdim

Uykunu bölüp de seyrine geldim

Karanlık maziden çıkarak sevdim

Hakka niyazımda seni yâr bildim

Başucuna çiçek dikerek sevdim.

Bakışın ruhuma bir kanat vurdu

O anda mest oldum tüm zaman durdu

En güzel duygular benliğim sardı

Bütün deryaları yakarak sevdim.  

Sensizken bu dünya cehennem dibi

Yok olsun başından o kara tabu

Cihana hükmeden bir ordu gibi

Saltanatlar kurup yıkarak sevdim.

Bakınca her yerde cemalin gördüm

Gönlümde taht kurdun ellere kördüm

Sevda kurşununu namluya sürdüm

Her türlü engele sıkarak sevdim.

Dağlarda çağlayan coşkun bir seldin

“Dilsiz'i” lâl eden şakıyan dildin

Gülizarda açan kırmızı güldün

Sevgi tohumunu ekerek sevdim.

Kimi gün nedensiz terkedip gittin

Gözyaşı dökerek uykusuz yattım

İçime o yetim hasreti attın

Hicran sancısını çekerek sevdim.

İsmet Bozkurt (Dilsiz Kalem)