Zemheri Ortancası

ZEMHERİ ORTANCASI

Mevsim, zemheri ortancası

Titriyorum, yalnız ve çaresiz

Büzülmüştüm bir kenarda

Bulutsuz bir gecede, dolunay ışığı

Yeryüzünden doğuyordu içime

 Ve sonra,

Dalmışım hülyalara,

Ne düşündüğümü bilmeden

Akıl karışık, fikir durgun

Yürek sızısı, içimde yara

 Ve birden,

Baktım etrafa penceremden

Yeryüzünün en güzel çiçeği

Gülümsedi bana,

Adını sordum ona

Dedi, zemheri ortancası

Devam etti zemheri ortancası

Anam-atam Taşkırangiller

Yapraklarım geniş ve parlaktır

Dağda-bayırda

Ve dahi bahçenizde

İki mevsimi bir arada yaşar

Üçüncü mevsim gönlünüzdür

Gönlünüzde bile açarım

 Yapraklarım geniştir benim

Hepinizi kucaklayacak kadar

Parlaktır yapraklarım

O yüzden,

Gecenize doğarım ben

Bahçenizde Ay olurum

 Zemheri ortancasında

Rengim bronz olur

Ya ılıman iklimlerde

Hep yeşil kalır yapraklarım

 Gözlerinize şenlik olur

Yüreğinizde büyük sevinç

Unutmayın sakın beni

Ben zemheri ortancasıyım

 Bahçenizde boy veririm

Güneş kurutur beni,

Nemi çok severim

Bolca sulayın beni

Sevmeyi ihmal etmeyin

Çiçeğim yere düşer

 Unutmayın sakın beni

Bergenia’dır benim adım

Bahçenizde ışıldayan

Dolunayınızım ben

Sakın ha!

Kış kokulu Bergenia’yı

Üzmeyin, soldurmayın