Ölmek

Bak yıldızlar kayıyor görüyor musun?

Ya da ölüyor birer birer hepsi...

Gecenin gözleri sönüyor şimdi.

Ölmek nedir sen biliyor musun?

Dünya dönüyor, zaman geçiyor zamanla.

Aklım dolanıyor, baygınlık geçireceğim.

Uykudayım, tekrar uyanırsam rüyamdan.

Ölümün içinden, hayat getireceğim.

Sen ölmeyi bilir misin hiç?

Mesela, geceleri yatağında düşündün mü?

Ölmenin kıyısına uzanmışken hem de...

Uyumakta ölümün bir eşiydi zaten.

Sen, ölmek nedir bilir misin aciz?

Ölmek, hayatın son bulması mı?

Ölmek nedir bilmek ister misin?

Ölmek, ey aciz, yaşamanın ta kendisi…

Sen, evet evet sana söylüyorum.

Ölmek nedir bilir misin sen.

Sana bu soruyu devamlı soruyorum.

Çünkü ben ölmek nedir, çok iyi biliyorum.

Sen ölmek nedir bilir misin?

Ben bilirim ölmeyi...

Nerden bileceksin deme, sakın...

Sen ölmeyi bilmiyorsun çünkü ölmedin.

Ben ölmeyi çok iyi biliyorum.

Çünkü ben yaşıyorum.

Her gün, ölümle iç içe her gün...

Onu düşünerek yaşıyorum.

Onu yaşayarak düşünüyorum.

Ben ölmeyi biliyorum, ey aciz.

Peki ya sen, sen ölmeyi bilir misin?