Balıkçının Kızına

   BALIKÇININ KIZINA

Ben kaldırımlarda büyüdüm, sokaklarda çürüdüm, sandallarda uyudum

Gün geldi ekmeğimi çıkarttım denizden

Gün geldi erimiş madende kaynattım tenceremi

Can pazarında polis jopuna çaresizce attım kafa

Karakolda tek ayak üzerinde uyudum, kayıtsızca 

Bazen de suyumu içtim rüzgarın elinden

Seni gördüğüm günden değil, ta ezelinden

İnan ki ben senin saçının her teline ayrı ayrı vurgunum

Gönül bu ota da konar boka da konar diyen sendin

Bana aşkı öğrettin terazi kefesinden dürüstçe

Çıkmış sancak pruvaya dikilmiş ayakları çıplak

Gizemle dalıyor enginlere vücudu nede kıvrak

Bakışları gülüyor dudakları biraz da matrak

Savrulurken saçları gece bulutlar kapışır bilekte

Bir eli oltada diğer eli kürekte

Allahıma ne can nede soluk kalır yürekte

Bir kaş var ki kapamıyor gizini

O inatçı kirpikler silemiyor izini

Ama ben gene de saçının her teline ayrı ayrı vurgunum

Gün gelip de binmeyecekse o tekneye

Açmayacaksa yelkeni atmayacaksa motora kaytan

Paraketayı yemlemeyecekse giderken yolda

Sallamayacaksa tek balık bile livara

 Her sabah bahçesinde isteyecekse ötmesini bülbülün

Gözleri dalıp gidecekse açmasını beklerken gülün

Ötmesin bülbül açmasın güller

Kapının önüne kurarım otağı elim yüreğimde

Bedenime can gelir bir gülüşünle

Kuru ekmek bile istemem selamın yeter

Unutma ben saçının her teline ayrı ayrı vurgunum