Zaman Hırsızı

ZAMAN HIRSIZI

Kayıp gecelerde kendimi arıyorum

Gölge insanlara kendimi soruyorum

Gölgemi artık bedenime sarıyorum

Yılgın adımlarımı boşa yoruyorum

Gecemin rengiyle elbise biçiyorum

Güneşin ışığıyla yolumu seçiyorum

Gül ile bülbülü sevdama çekiyorum

Gölge suratları gönlümden siliyorum

Karanlık hücremde bir delik deliyorum

Çıkarcı insanları defterimden siliyorum

Dost olanları da kendimden biliyorum

Gölgelerden kaçıp hücreme dönüyorum

Anne kokusunu hayatıma katıyorum

Gecemin ayında kandilimi asıyorum

Heybemdeki yalanı sahibine satıyorum

Bu kirli dünyadan amansızca kaçıyorum

Solgun anılarımın resmini çiziyorum

Çizdiğim resimler toprağa düşüyor

Toprağa düşen hatıralarım üşüyor

Üşüyen her hatıram bir bir ölüyor

Acı lokmamı alın terim biliyordum

Güzel insanlara selam yolluyordum

Özlediğim çocukluğuma dönüyordum

Söyle zaman hırsızı sana neyledim