Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Kabuk

yok oldu yavaş yavaş insanlık,
ekmeğin tuzu, domatesin kokusu
ölüm sardı dört bir yanı
sabah ölüm akşam ölüm
belli ki yaşamak istemiyordu kimse
çiçekleri koklamak istemiyordu
yağmuru izlemek istemiyordu
sormak bile gelmiyordu içimden
seviyordum bir zamanlar ben de
hiçbir zaman sevilmesem de.

zulüm gibi geliyordu akşamları
göğsüme bir ağırlık çöküyor
bitmeyen özlemler biniyordu sırtıma
ah bu ağrılarım, acılarım 
ve oynayan çocuklar
yeşilliklerde koşan umutlar

kimse yok şimdi yanımda
aşılmaz bir kabuk var dışımda

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Kabuk

Mehmet ÇİFTCİ Mehmet ÇİFTCİ