Ayrılığın Zindanı

en derin en karanlık  gecelerde

hayallerimde bulursun kendini
dudakların gözlerin yüzün yok

hâlâ yürekten sevildiğini zannedip 

gülümsemeye çalışırken sahte bir bakışla 

artık el ele yürümek istersin ama nafile

ayakların ellerin titrer gizlemeye çalışırsın
efkarını tutamazsın damla damla akar gözlerinden
buz kesildiğini zannedersin oysa ki ölmektesindir

ayrılık saatlerin perişan saçların darmadağın

kirpiklerine ayaz gri düşerken ağlarsın
hatıralarını alabildiğine uzatmaya çalışırsın
gözlerden kalbin derinliğine sızan acıların

şimdi aramızda ördüğün 

bütün duvarları kaldırdın 

ama unuttuğun
bir şey vardı artık o tanıdığın

şair senden vazgeçtiğini….

….vazgeçtim ve değişen ne oldu

gökyüzü hâlâ mavi bulutlar beyaza çalan gri

güneş yerinde sayıyor dünya hızla dönerken

gün boyu aklımdasın olsa ne yazar silindin
evet haklısın senden birden ayrılmadım ki 

ilk gördüğüm gündü ayrılık o gün başladı

o ilk gün gitmiştim

sana haber vermeden 

doğru ama yine de 

her yerde biraz sen vardı
hatırda zamansızdın

gözlerindi bir ışık karanlığıma

belki de tapardım güzelliğine

bütün yüreğinle işte o zaman gelecektin
o vakit inanırdım yüreğimde hâlâ sevildiğine

artık saat sandığından daha geç güzel kadın….