Çürümüş

ÇÜRÜMÜŞ

İnsanlara baktım da, kendi içinde çürümüş

Ar-hayâ-namus, nefis çukurunda yürümüş

Bakışlar da kör olmuş, yuvasında çürümüş

İnsanımsı tüm varlıklar, it olmuş da ürümüş

Diller tersine dönmüş, ağızlarda çürümüş

Helal harama bulanmış, vicdanlarda çürümüş

Alın terleri zehir olmuş, soframızda çürümüş

Neşenin rengi solmuş, renk pınarında çürümüş

Mertliği kahpelik yutmuş, midesinde çürümüş

Vatan sevgisi de, hainlik çukurunda çürümüş

Bizden görünenler de, batı rüyasında çürümüş

Yeni doğan bebecikler, kundağında çürümüş

Doğamız katledilir, hain ellerde çürümüş

Yağmurlar kırgın bize, bulutunda çürümüş

Bulut insana öfkeli, gökyüzünde çürümüş

Gökten gelen bereket, göbeğinde çürümüş

Suya hasret toprak ana, kuraklıkta çürümüş

Nazlı nazlı açan çiçekler, toprağında çürümüş

Baharda ötüşen kuşlar, kuru ağaçlarda çürümüş

Börtü-böcek ne varsa, toprak altında çürümüş

Evlat anneye sırt dönmüş, bireysellikte çürümüş

Evlat babaya küsmüş, sanal dünyasında çürümüş

Akıllar baştan kaçışmış, yapay zekâda çürümüş

Derelerimiz insana küsmüş, yatağında çürümüş

İnancın tüm renkleri, kul aklında çürümüş

Din-iman-maneviyat, iblis ikliminde çürümüş

İnanca dair tüm değerler, üç kuruşta çürümüş

Doğru olan gerçek yol, yanlış yolda çürümüş

Göz kırpan tüm yıldızlar, ziyasında çürümüş

Ay yüzünü saklamış, kendi yüzünde çürümüş

Semadaki varlıklar, insan ihanetinde çürümüş

Mezarını kazan insanlık, mezarında çürümüş

Balıkların cümlesi, denizlerde çürümüş,

Yakamozlar-Mürenler, gecesinde çürümüş

Yengeçler, ıstakozlar, insan elinden çürümüş

İnsanımsı varlıklar, nefis çukurunda çürümüş