Edebiyat ve Kültür Platformu
Kardan Adam
Kardan Adam
Takılmış aklımdaki düşüncelerin oltasına dalmış daha derinlere kaynatmaya çalıştığı suyun kaynağını bile fark etmemiş çaydanlıktan kızgın ocağa dökülen masum suyun çığlıklarıyla döndü bedenine karanlık dağlar aşmış gibi bir yorgunlukla derin bir nefes alıp verdi nerden aldığını hatırlamadığı kupaya döktü çayı etrafına göz gezdirdi şeker aradı bulamayınca vazgeçti döndü yönünü kendisini balkon ile ayıran kapıya doğru dışarısı soğuk içi param parça kapıya işkence eder gibi sert indirdi kolunu kapı bir inilti ile bıkmış bir cevap verdi balkon terliği olarak kullandığı kullanılmaktan folloşlaşmış yırtık sönmüş terliği giydi ayaklarına .
Dün gece Kar yağdığı belli oluyor balkon korkuluklarına birikmiş bir karış kar yığıntısından adım adım kemikleri sızlıyormuşcasına yüzünü buruşturup balkon korkuluklarına yaklaştı eliyle küçük bir kar yığını topladı ve aşağı attı çayından bir yudum aldı ve yeni temizlediği yere çay dolu kupasını bıraktı ceplerini aradı bu cepsiz pijamadan da nefret ederdi ama yeni birşey almaya üşendiği için giymeye devam ediyordu çakmağı içerde unuttuğunu anlayınca koştu mutfağa ocaktan yaktı sigarasını birazda sarartı saçlarının ucunu ama takmadı onun tek derdi sigrasından aldığı ilk nefesi balkonda vermek şayet annesi görürse kızardı . Kızardı evet sigara içmesine alışmış olmasına rağmen yıllardır ev dedikleri dört duvarın içinde içirtmezdi.
Balkona çay kupasının baş ucunda yerini almış ağlaya ağlaya abanmıştı sigaranın izmaritine her aldığı nefes bir diğerinden daha güçlüydü adeta öldür beni yalvarıyordu sigaranın her dumanına.
Çayından bir yudum aldı gözleri karların sislerin içinde bir çocuk seçti başkasının yaptığı veya kendi yaptığı kardan adamı dövüyordu o kadar sert ve nefret ile vuruyordu ki kardan adamı sessiz çığlığını duyuyormuş gibi yüzünü buruşturdu bağırıp çocuğu durdurmak istiyordu " yapmaaaa . Öldürme masum çocukluğunu yapma" için için bağırıyordu ama bir ben duydum bir o duydu sessizlikten yoksun sesini .
Ölüyordu onun ki gibi daha baharında bir çocukluk. Ağlamak istiyordu ağlaya bildiğince sert ağlasın gözlerinden yaşlar isterse yüzünün yırtsın her inişinde tuz kokan sıcak kan kızılı yaşlar yapamadı durdu izledi sadece bir cinayeti.
Kardan Adam başlıklı yazı İslamokan17 tarafından
21.12.2024 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.