Edebiyat ve Kültür Platformu
Sonsuzluğun...
Bir çiçek yara açarmış toprakta.
Bir sevda alev alırmış gönülde.
Ben isterdim kökleşsin vücudumda,
Çiçek gibi, sevda gibi, sonlu değil.
Ölüm gibi eşiğinde sonsuzluğun.
Taze bir fidan gibi gencecikken.
Tertemiz, nazenin ve incecikken.
İsterdim, yaprağım sararmadan, solmadan.
Bir günümü daha karanlığa boğmadan.
Ben isterdimki daha hiç doğmadan,
Uzanayım gövdesine serile serpile,
Ölüm gibi döşeğinde sonsuzluğun.
Gecenin karası kadar ıssızım.
Dil-i Lal gibiyim, sessizim.
Sanki ölmüş gibi hevessizim.
İsterdim, güneş okşasın hep saçımı.
Dolunaya açmazdım hiç içimi.
Kayıyor yıldızlar film şeridi misali,
Ölüm gibi ışığında sonsuzluğun.
TUFAN ASLAN
(-----------------------------------)
Sonsuzluğun... başlıklı yazı Tufan Aslan tarafından
26.12.2024 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.