Adem İle Havva

size havva diyoruz  

biz sizden öğrenmedik mi sevmeyi  

okumayı, yemek yemeyi, özlemeyi, nefreti  

ve her şeyi  

çivi yazısıyla uğraşırken ruhumuz  

öğretmeseydiniz mağarada kalmaz mıydık  

sabırla beklemeyi bile sizden öğrenmedik mi  

tabi o kadarı olsun dersiniz  

peki ihaneti kimden öğrendik  

bir zamanlar toyduk ve saf  

öyle değil miydik  

bilmiyoruz  

neden yarıda kalmışlığı seçtik  

yeni bir çağa adım atarken  

kaldık yarım bir yalnızlıkla, ne güzel işte  

peki o hikaye neyin nesidir, bir elma veya bir meyve bilemeyiz  

kim uzatmıştı o meyveyi saflığımıza  

aramızda bir parolaydı belki  

belki de o meyvede gizliydi tümü  

ve uzadı ipek saçların  

gözlerinde eridik, mum gibi şehvetle  

dudakların alev çemberine dönüştü  

bedenin cennet bahçesine  

gözümüzde  

hayır, bizleri bunlar korkutmadı  

şiir yazdık romantizm adına  

cennet dolu bir saflıktan  

seviştiğimiz günlere ışınlandık  

sevdiğimizin uzayan saçlarına tutulduk,…