Aðlamak bir dildir, suskun gecede,
Bazen sessiz, bazen yangýn biçimde.
Bir damla düþerken titrer yürekte,
Bilmeyen sanýr ki yalnýz kederde.

Gözyaþý bazen de þükrün sesi,
Sevincin, vuslatýn ta kendisi.
Bir çocuk gülerken ýþýr gözleri,
Annesi sararken siler izleri.

Bir hasret dökülür yaðmurla yere,
Bir veda ýslanýr sabahýn seherinde.
Gülüþle karýþýr en derin acý,
Gözyaþý hem dosttur, hem de yabancý.

Aðlamak bazen bir annenin duasý,
Bazen bir sevgilinin hatýrasý.
Ýçinde bin yýllýk sözler saklýdýr,
Her damla bir ömrün aynasýdýr.

ahmet nejat