Yýllar önce kimyagerlik diplomamý alýp iþe baþlamýþtým. Ýlk iþim Amsterdam su arýtma tesislerine ait laboratuvarda suyun günlük kalitesini ölçebilmek için tahliller yapmaktý. Aradan yýllar geçti ama ilk iþim olduðu için göz aðrým gibidir. Hatýrýmda kaldýðý kadarýyla en az 10 farklý tahlil yapýlýrdý. 

Tahliller fiziksel ve kimyasal diye ikiye ayrýlýrdý.
Yaptýðým tahliller arasýnda hatýrladýklarým: pH, klor, metal, tuz oraný (kalsiyum / magnezyum), bulanýklýk, su yoðunluðu idi. Diðer bir tahlil ise suyun günlük tadýna bakmaktý. Arýtýlmýþ su, þebekeye verildiði noktadan su numunesi alýnýp lýkýr lýkýr içilirdi. Hoþuma giden ve severek yaptýðým tahlil, suyun tadýna bakmaktý. Yeni arýtýlmýþ su sanki þerbet gibi tatlýydý.

Suyun tadý o kadar önemliydi ki, haftada bir defaya mahsus farklý bir þekilde de tahlil edilirdi. Üç ayrý kimyager bir birinden habersiz suyun tadýna bakýp deðerlendirirlerdi. Her bir deðerlendirme iyi olmasý gerekirdi. Evet, makinelerle çok þey tahlil edilebilir ama suyun tadýný ölçecek o zaman bir alet yoktu. Þimdi varsa bilmiyorum…
Yukarýdaki tahliller sonucu kötü çýkarsa, arýtma tesislerindeki teknikerler hemen müdahale edip gerekli önlemleri alýrlardý. Ýçme suyunda mesela bakteri bulunmasý halinde suyu ozonla arýtmanýn yanýnda klorlama imkâný da yedek önlemdi. Teknikler gerektirdiðinde aðalarýn, paþalarýn imzasýný, müsaadesini, mührünü, keyfini, zevkini falan beklemeden müdahale ederlerdi çünkü halk saðlýðý birilerinin egosundan çok daha önemliydi…
 
Bu yazý durduk yere yazýlmadý, hava atmak için hiç yazýlmadý! 
 
Karaman'da suya (mazot gibi)  organik madde karýþmýþ olacak ama hâlâ kriz masasý kurulsun mu, kurulursa bunu kim yönetsin diye beklenecek? Hayret ki,hayret!

Hiçbir kurum, yetkili açýklama yapmamýþsa bu þu demek oluyor: saðlýklý su, vatandaþýn saðlýðý veya vatandaþýn temiz su ihtiyacý Karaman'daki yöneticileri pek ilgilendirmiyor…