Adam durdu bir an o boşlukta
Her şey sustu düşler bir bulutta
Gözlerini kıstı uzağa baktı
Hatırladı mı yoksa unuttu mu?
Zaman ağır ilerlerken yolda
Bir iz bıraktı gözlerinde solgun bir nota
Belki bir anıdır belki bir yalan
Tutunacak ne kaldı bu anıdan?
Bir an sadece bir an
Hayat akar bilinmez kıvançla
Durdu zaman o uzak manzarada
Sessizce çarptı kalp karanlığa
Yalnızlık içinden bir ses gibi
İzi silinmeyen bir rüya sızısı gibi
Elini uzatsa dokunurdu belki
Ama boşluk ürkütücüdür sevgi gibi
Bir an unuttu belki yoktu hatırası
Bir yaprak gibi rüzgara savrulması
Kim bilir bu an neyin habercisi?
Belki de çaresizlikle barışması
Bir an sadece bir an
Hayat akar bilinmez kıvançla
Durdu zaman o uzak manzarada
Sessizce çarptı kalp karanlığa
Adam durdu.
Bir an, sadece bir an...
Gözlerini kıstı uzağa;
belki hatırladı,
belki unuttuğunu fark etti.
Belki de sadece bir boşlukla yüzleşti.
(
Adam Durdu Bir An başlıklı yazı
NEJAT HOCA tarafından
5.04.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
