Kadir Mevla’m gene, ayný kaderi,

Ayný kalem ile, yazdý be hafýz.

Sözünden durmadýn, bir adým geri,

Halbuki mevsimler, yazdý be hafýz.

Ne diyeceðim bak, geri yaslan da,

Kurt oldu hepsi de, çakal aslanda,

Kurduðum bir hayal, vardý aslýnda,

Hakikat ortadan, tozdu be hafýz.

Ana dili gibi, yalan atmayý,

Aman bir severdi, çaka satmayý,

Bilirsin Günnaz‘ýn, kara Fatma’yý,

O zamanlar daha, kýzdý be hafýz,

Maþallah dönmüþsün, sýrtýný köye,

Hevesinde yokmuþ, beni görmeye,

Kimseye gelmiyor, akýl vermeye,

Ýnan eðer imam, kýzdý be hafýz.

Uykular periþan, yarýmdýr düþüm,

Yýllar boyu kendi, kendim üzmüþüm,

Görmelisin eðer, bir mal düzmüþüm,

Ak davar kökünden, gezdi be hafýz.

Beþe alýp üçe, satýyor Münür,

Köþeyi dönünce, dükkan  görünür,

Siyasete girdi, dayýmýn dünür,

Kör osman kendini, bozdu be hafýz.

Fayda yok asmadan, bu yýl üzümden,

Her þeyi söylerim, kýsmam sözümden,

Kabahat sendeydi ,senin yüzünden,

Nifak aramýza,sýzdý be hafýz.

Kelbeþ in Hüseyin, damý ev etti,

Bir istinat ördü, görme çin setti,

Halbuki sevdama, cevap evetti,

Aþk ikimizi de, üzdü be hafýz.

Baþka çare yoktu, köyden kopmaktan,

Doðru korktum kötü, yola sapmaktan,

Vallahi usandým ,yemek yapmaktan,

Yanýma bir hatun, farzdý be hafýz,

Kel Ahmet vardý ya, bilirsin onu,

Adamýn hiç iyi, gelmedi sonu,

Ýþe koymak için, deli oðlunu,

Anasý çok kapý, gezdi be hafýz.

Kahýroðlu minnet, burda dolsa da,

Bilirim kýrgýnsýn, gönül alsa da,

Her ne kadar baþý, rica olsa da,

Mektubumun sonu, arzdý ve hafýz.