Her þeyi bilip te, gören Allah’ým,

Çok þükür acýmýz, dindi be Hafýz.

Çare aratmasýn, veren Allah’ým,

Dert boðazdan Kalbe, indi be Hafýz.

Sevda baþýmýzý, yere düþürdü,

Bardaðý tutanlar, suyu taþýrdý,

Yürekte uçanlar, yönü þaþýrdý,

O kuþ baþka dala, kondu be Hafýz.

Hatýrla maziyi, ne günler gördük,

En kral yemiþti, Armutla, Çördük,

Komþunun kümesten, tavuk çalardýk,

Daha yaþ kaçtý, ondu be Hafýz

Bostaný sürerken, kýrýldý omuz,

Otu fare yedi, mýsýrý domuz,

Beþ vakit namazý, kýlan Feramuz,

Bu sene yolundan, döndü be Hafýz.

Ýnek hasta oldu, buzak düþmedi,

Halbuki nakýstý, beni süsmedi,

Ýlk defa bu iþe, kafam basmadý,

Havsalam almadý, dondu be Hafýz.

Bilirsin Kavaklar, hiç meyve vermez,

Kimi çiçek açar, dalý yeþermez,

Her söðüt dalýný, suya düþürmez,

Yalnýzlýk insanýn, kendi be Hafýz.

Aðrýyan tek yerim, sanma bacak mý?

Her yerim tutuldu, bu müstahak mý?

Tüpümü açýktý, yoksa ocak mý?

Gümüþ Alinin ev, yandý be hafýz.

Sýkýþtýk dünyada, ten kafesinde,

Sevmek te kalmadý, sevilesimde,

Çok geceler bitti, gün ertesinde,

Her ne yaþandýysa, dündü be Hafýz.

Ardýndan bakardým, yolda yürürken,

Aðlardý sevdamýz, yemin verirken,

Kývýrcýk saçlarýný, öne örerken,

En mutlu olduðum, gündü be Hafýz.

Baþ ettiler bize, eli kanlýyý,

Kispete sardýlar, yarý canlýyý,

Yoklukla kýrdýlar, delikanlýyý,

Muhannet mertliði, yendi be Hafýz.

Ýki cümlem kaldý, kýzma, kükreme,

Gurbetteyim diye, sitem ekleme,

Bu son mektubumdur, daha bekleme,

Noktadan sonrasý, sondu be Hafýz.