Edebiyat ve Kültür Platformu
Şafakta Kesik Darağacı
Şafağı bekliyorum,
Şafağa beş var.
Adımlarımda geçmişin izleri,
Darağacının dallarını kim kesti?
Nasıl asacaksınız şimdi beni?
Kara celladım bu sefer,
Deviremeyecek sandalyeyi.
Bir yıldız kayıyor kuzeye,
Herkesten sakladığım,
Bir dilek tutuyorum.
Sadece celladıma söyleyeceğim...
Güneş doğmuyor.
Gönlümde bir sancı,
Çocukluğum kadar eski.
Hangisi diye sormayın,
İçinden çıkamam ki...
Oyuncaklarım hep kırık dökük,
Köşelere atılmış gömleğim,
Düğmeleri sökük.
Annem kızacak şimdi bana...
Işıklardan kaçıyorum,
Âmâların dostu karanlığa.
Tek rengim kalıyor siyah,
Seni çok seviyorum/ ben baht-ı kara
Son sigaramı da içiyorum,
Sonuna kadar.
Artık şehirlerimiz bile ayrı,
Hafiften yağmur başladı.
Gözyaşlarıma karıştı suyu.
Yokluğun son su damlası
Nasıl içerim onu?
Kapımın anahtarı/ yüreğimin tadı tuzu
Ateşin közü/ işin özü
Ben senmişim.
Biliyor musun? Bugün salı,
Perdelerim yine kapalı.
Yoksun kedimiz bile farkında,
Kovalamıyor yumak/ atmıyor tırmık
Yemedi mamasını/ öylesine miskin miskin
Senin köşene bakıyor.
Gözlerin ela/ saçların sarı
Gölgen dolaşıyor odaları.
Elimde resmin/ yüreğimde ismin
Tek eksik olan cismin.
Güneş doğmuyor/ şafağa beş var
Nasıl asacaksınız şimdi beni,
Kesilmiş darağacı...
Şafakta Kesik Darağacı başlıklı yazı maviye-surgun tarafından
14.04.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 8
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.