Sevdalar vardır on dokuz,
Eylüllerde ansızın başlayan.
Kelimelerle bir türlü anlatılamayan.
Bil ki nefretlerde biz yokuz.
Bağlanmışız eylüllere on dokuz...
Büyür eylüllerde sevgiler,
Yağmura, sapsarılığa aldırmadan
On dokuz sen bahardasın,
Gökkuşağını görürsün sonunda.
Renklerini sayarsın,
Geçmek istersin altından
Bense sarı eylülleri istedim
Gökyüzüne taşınmak,
Güneşi tutmak,
Yıldızlarla kaymak istedim.
Olmadı on dokuz hiçbirisi.
Hatta on dokuz ,
Benim sevgilim bile olmadı.
Küçük şehirlerden hoşlandım,
Kaçtım kalabalıktan,
Sessizliği sevdim on dokuz,
Sevdim yalnızlığı ve sensizligi.
Ayrı kaldım sevdiklerimden,
Ben bunu sevdim.
Eylüllerde ıslanmayı,
Toprak kokusunu,
Her acıdan sonra
Saçlarımın ağarmasını sevdim.
Ve sevdim yalan dünyayı,
Bir de seni sevdim...
Her zaman böyledir on dokuz,
Vururlar ayagı kırılan atları.
Bir eylül ben de vuruldum ya!
Düştüm toprağa cemre düşer gibi.
Bir ağacın son yaprağı gibi düştüm
Koparılan bir takvim yaprağı misali...
Sevdalar vardır on dokuz,
Eylüllerde ansızın başlayan.
Kelimelerle bir türlü anlatılamayan.
Bil ki nefretlerde biz yokuz.
Bağlanmışız eylüllere on dokuz...
