Sessiz duvarların yosunlu çığlığında
Bir yankı kırılır sessizliğin ardında
Hiç kimse görmez hiç kimse duymaz
Gölgelerle bir dans yalnız başına
Kapılar kapanır eskimiş yüzümüze
Çatlak zamanlarda kalır izimiz
Gecenin kollarında unuturuz rüzgârı
Ağaçlar diz çöker dualar için
Kayıp resimlerimin bazılarında
Saçlarını taramışım dünlerimin
Dünden düne, döne döne savruldum şimdiki zamana
Kulağıma yankılanan yalnızlığımla
O suskun arzular titrer kalbimde
Geceyi böler gündüz hasretiyle
Bir ışık yanar biri söner sonsuzda
Bir ben kalırım derinliğin bittiği yerde
Rüyalardan düştüm gerçeklerin koynuna
Soğuk bir mevsimdir zaman sonunda
Bir damla yağmur hikayesinden artan
Sensizlik gibi bir yalnızlık sızar duvarlarımdan
Övgüler düzerim düşlerimin içine
Yeni resimler yığılsın gelecek günlerime
fısıldadım kulağına yalnızlığın
Gövdemi saran beyaz yalanların
Etkisinden çıkartın beni
Müjgân Akyüz Dündar
